Η Κύπρος Αγιοτόκος και τόπος φιλοξενίας Αγίων.

eamfia cyprusTα πνευματικά ρεύματα ή οι όποιες θρησκευτικές αντιπαλότητες που κατά καιρούς αναπτύχθηκαν στον ελλαδικό χώρο επηρέασαν όχι μόνο τον θρησκευτικό βίο της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου. Αρχικά, η Εκκλησία της Κύπρου βίωνε τις συγκρούσεις που προκάλεσαν οι αιρέσεις και συμμετείχε ενεργά στην αντιμετώπισή τους, εκπροσωπούμενη σε όλες σχεδόν τις οικουμενικές συνόδους από μεγάλες πνευματικές της φυσιογνωμίες.

Οι μορφές αυτές διακρίθηκαν για την αρετή τους και αποτέλεσαν φάρους πνευματικούς για την Ορθοδοξία και την αύξηση του μοναχισμού στην Κύπρο. Τα ιερά σκηνώματά τους, αποτεθειμένα σε μεγάλους ή μικρότερους ναούς, είναι προσκυνηματικοί προορισμοί που προσελκύουν χιλιάδες προσκυνητές κάθε χρόνο, και που σαφώς συμβάλλουν στην ανάπτυξη του Θρησκευτικού και Προσκυνηματικού τουρισμού στην Κύπρο.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα του αγίου Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, του Γελασίου Σαλαμίνος και του Κυρίλλου ή Κυριακού Πάφου, οι οποίοι μετείχαν δραστήρια, ιδιαίτερα ο πρώτος, στην Α ́ Οικουμενική Σύνοδο. Στις επόμενες συνόδους είναι γνωστά τα ονόματα των επισκόπων Ιουλίου Πάφου, Θεοπέμπου Τριμυθούντος, Τύχωνος Ταμασού και Μακαρίου Κιτίου στη Β ́ Οικουμενική, Ρηγίνου Κωνσταντίας, Σαπρικίου Πάφου, Ζήνωνος Κουρίου και Ευαγρίου Σόλων στην Γ ́, Επιφανίου Σόλων, Σωτήρος Θεοδοσιανής, Επαφροδίτου Ταμασού στην Δ ́, Θεοδώρου Τριμυθούντος, Στρατονίκου Σόλων και Τύχωνος Κιτίου στην ΣΤ , Κωνσταντίνου Κωνσταντίας, Σπυρίδωνος Χύτρων, Ευσταθίου Σόλων, Θεοδώρου Κιτίου, ΓεωργίουΤριμυθούντος, Αλεξάνδρου Αμαθούντος και του ηγουμένου Κυρίλλου στην Ζ ́ Οικουμενική Σύνοδο.

Πολλοί από τους παραπάνω είχαν δυναμική παρουσία στην υποστήριξη του ορθόδοξου δόγματος, όπως συνάγεται από τα πρακτικά των συνόδων. Εξάλλου ο Επιφάνιος Κύπρου, ο συγγραφέας ενός από τα πιο σημαντικά αντιαιρετικά πατερικά έργα, του Παναρίου, υπήρξε για τους Κυπρίους ένα θετικό πρότυπο υπερμάχου της Ορθοδοξίας.

Στην πορεία και συνέχεια στην εξέλιξη της ιστορίας της Εκκλησίας της Κύπρου, πολλές είναι οι πνευματικές μορφές που επισκέφθηκαν το νησί, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι ήλθαν για τουρισμό. Η κάθοδός τους παρατηρείται από τα πρώτα χρόνια της διάδοσης του Χριστιανισμού στο νησί, συνδέοντας έτσι το όνομά τους με ιστορικά μοναστήρια, θαύματα και άλλες παραδόσεις του τόπου. Το γεγονός αυτό, όμως, αποτέλεσε την απαρχή προσκυνηματικών επισκέψεων στο νησί και της δημιουργίας θρησκευτικού και προσκυνηματικού τουρισμού.

Η άφιξη της Παναγίας αναμφίβολα σχετίζεται με την παρουσία του Αγίου Λαζάρου, ως επισκόπου των Κιτιέων της Κύπρου. Ο Άγιος Λάζαρος είναι «ο τετραήμερος φίλος του Χριστού». Ο Λάζαρος, σύμφωνα με την παράδοση, αναγκάστηκε να αναχωρήσει από τα Ιεροσόλυμα και να βρει καταφύγιο στην Κύπρο, προσπαθώντας έτσι να αποφύγει την επιβουλή των αρχιερέων και των Φαρισαίων, οι οποίοι ζητούσαν να τον σκοτώσουν. Πιθανότερος χρόνος φυγής του θεωρείται το 33 μ.Χ., και αφού ο Άγιος ήλθε στην Κύπρο, χειροτονήθηκε επίσκοπος Κιτιέων από τους Αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα. Εδώ παρατηρούμε και την πολύ σημαντική και ποιμαντική πτυχή της καθόδου του Αγίου στο νησί, ότι δηλαδή δεν ήταν μια απλή επίσκεψη, αλλά στη συνέχεια αφού έγινε ο πρώτος επίσκοπος Κιτίου και ως ποιμήν πλέον της Εκκλησίας του Χριστού, και όχι μόνο ως φίλος του Χριστού, ποίμανε το ποίμνιό του για δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια (46 – 63 μ.Χ.), μέχρι την κοίμησή του και στο τέλος έγινε άγιος.

Το πέρασμα του Αγίου Λαζάρου από την Κύπρο συνδέθηκε με πολλές παραδόσεις. Μια από αυτές είναι εκείνη που συνδέεται με την επίσκεψη της Παναγίας.

Προσκαλούμε όλους τους Αξιότιμους κληρικούς της Εκκλησίας της Κύπρου να μας επισκεφθούν μέσω του ηλεκτρονικού μας καταστήματος, το οποίο  φέρνει σε άμεση επαφή τον κλήρο της Κύπρου με την βιοτεχνία ΧΙΤΩΝ, την οποία επισκέπτονται συχνά οι αξιότιμοι ιερείς της Κύπρου κατά την διάρκεια παραμονής τους στην Ελλάδα.

Πηγή: Θρησκευτικός και ποιμαντικός τουρισμός στην Κύπρο

Advertisements

Τά ἄμφια τοῦ Κλήρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας: Εἰσήγηση στή Δ΄ Συνάντηση τοῦ Β΄ Ἀκαδημιακοῦ ἔτους (2013-2014), τοῦ Ἐπιμορφωτικοῦ Σεμιναρίου τοῦ Κλήρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου

Α. Εἰσαγωγικό σημείωμα

Ὁ Χριστιανισμός δέν εἶναι φυγή ἀπό τόν κόσμο, ἀλλά χαρακτηρίζεται ἀπό τήν ἱστορική ἐμβάθυνση στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου.

Αὐτό ἀκριβῶς, φανερώνει τή θεϊκή καταγωγή τοῦ ἀνθρώπου, ἐπειδή ὁ Θεός συναντᾶ καί σώζει τό δημιούργημά Του μέσα στήν ἱστορία. Ὁ κόσμος καί ἡ ἱστορία, πού ἐκτυλίσσεται σέ αὐτόν, ἀποτελοῦν τόν κατεξοχήν τόπο συναντήσεώς μας μέ τόν Θεό. Ὑπό τίς προϋποθέσεις αὐτές, ἡ ἱστορική ἐξέλιξη τ600ῶν ἱερῶν ἀμφίων κατέχει σημαντική θέση στήν ἱστορία τῆς χριστιανικῆς λατρείας.

Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, κάθε ἐξωτερικό στοιχεῖο τῆς θείας λατρείας χρῄζει ἑρμηνείας καί διευκρινίσεως, προκειμένου νά συμβάλει ἀποτελεσματικότερα στή συμμετοχή τῶν πιστῶν.

Σύμφωνα μέ τά παραπάνω, κατανοεῖται καί ὁ πατερικός λόγος: «μή κάκιζε τήν ὕλην, οὐ γάρ ἄτιμός ἐστι. Οὐδέν γάρ ἄτιμον, ὅ παρά Θεοῦ γεγένηται … καί σέβων οὐ παύσομαι τήν ὕλην, δι’ ἧς ἡ σωτηρία μου εἴργασται...». Στά ἐξωτερικά καί ὑλικά στοιχεῖα τῆς θείας λατρείας ἀνήκουν καί τά ἱερά ἄμφια.

Περισσότερα ΕΔΩ